سرعت سایت دیگر یک «حس» مبهم نیست؛ سه عدد مشخص دارد که گوگل از دادهی واقعی کاربران کروم جمع میکند و در رتبهبندی هم اثر میگذارد. این سه عدد را Core Web Vitals مینامند: LCP، INP و CLS. اگر بخواهید در یک جمله بدانید هرکدام چه چیزی را میسنجند: اولی میپرسد «چقدر طول کشید تا چیزی ببینم؟»، دومی «چقدر طول کشید تا واکنش ببینم؟» و سومی «چقدر صفحه زیر دستم جابهجا شد؟».
سه شاخص و آستانههای قابل قبول
- LCP (Largest Contentful Paint) — زمان رندر بزرگترین عنصر قابل مشاهده، معمولاً تصویر کاور یا تیتر اصلی. خوب: زیر ۲.۵ ثانیه.
- INP (Interaction to Next Paint) — فاصلهی بین کلیک یا لمس کاربر تا اولین فریمی که نتیجهاش را نشان میدهد. خوب: زیر ۲۰۰ میلیثانیه.
- CLS (Cumulative Layout Shift) — مجموع جابهجاییهای غیرمنتظرهی چیدمان. خوب: زیر ۰.۱.
نکتهی مهم این است که معیار، صدک ۷۵ کاربران واقعی شماست، نه یک بار تست روی لپتاپ خودتان با اینترنت پرسرعت. اگر یکچهارم کاربرانتان با گوشی میانرده و شبکهی ضعیف میآیند، همانها تعیینکنندهاند.

چرا INP سختترین شاخص است؟
INP از سال ۲۰۲۴ جایگزین FID شد و سختگیرانهتر است. FID فقط تأخیر شروع پردازش اولین تعامل را میسنجید؛ INP کل چرخه را میسنجد: از لحظهی لمس تا زمانی که پیکسلها روی صفحه عوض شوند. یعنی اگر کلیک روی دکمهی «افزودن به سبد» باعث شود جاوااسکریپت ۴۰۰ میلیثانیه رشتهی اصلی را قفل کند، INP شما خراب است؛ حتی اگر صفحه در یک ثانیه لود شده باشد.
مقصرهای رایج INP بد را تقریباً همیشه در این فهرست پیدا میکنید:
- هندلرهای رویداد سنگین که بهجای واگذار کردن کار، همهچیز را همانجا محاسبه میکنند.
- اسکریپتهای شخص ثالث (چت آنلاین، ابزار تحلیلی، تبلیغات) که تسکهای طولانی میسازند.
- رندر مجدد کل درخت کامپوننت در فریمورک، به خاطر یک تغییر کوچک در state.
- خواندن و نوشتن متناوب از DOM که layout thrashing ایجاد میکند.
کارهایی که واقعاً جواب میدهد
برای LCP: تصویر کاور را از نظر فرمت (AVIF یا WebP) و اندازه بهینه کنید، آن را fetchpriority="high" بدهید و از lazy-load کردنش خودداری کنید. فونتها را با font-display: swap و preload بارگذاری کنید تا متن زودتر دیده شود. هر چه بتوانید از رندر سمت سرور یا کش لبه استفاده کنید، TTFB پایینتر میآید و LCP با آن پایین میآید.
برای INP: کارهای سنگین را به قطعههای کوچک بشکنید و بینشان به مرورگر فرصت نفس کشیدن بدهید. بهجای اینکه همهی منطق را داخل هندلر کلیک بنویسید، ابتدا بازخورد بصری بدهید (تغییر وضعیت دکمه) و بعد محاسبه را انجام دهید. اسکریپتهای غیرضروری شخص ثالث را حذف کنید؛ این تنها کاری است که معمولاً بیشترین بهبود را با کمترین کد میدهد.
برای CLS: برای هر تصویر width و height یا نسبت ابعاد تعیین کنید، فضای بنرها و تبلیغات را از قبل رزرو کنید و محتوای دینامیک را بالای محتوای موجود تزریق نکنید.
چطور اندازه بگیریم
گزارش تجربهی کاربران کروم (CrUX) و بخش Core Web Vitals در سرچ کنسول، دادهی میدانی میدهند اما با تأخیر ۲۸ روزه. برای بازخورد سریع، کتابخانهی web-vitals را در سایت بگذارید و اعداد را به ابزار تحلیلی خودتان بفرستید. مزیتش این است که میفهمید کدام صفحه و کدام تعامل مقصر است، نه فقط اینکه «میانگین بد است».
در عمل، یک بودجهی عملکرد ساده بنویسید و در CI بگذارید: مثلاً «وزن جاوااسکریپت صفحهی محصول از ۱۷۰ کیلوبایت فشرده بیشتر نشود». این یک خط قانون، جلوی دهها رگرسیون تدریجی را میگیرد که کسی متوجهشان نمیشود تا وقتی که دیر شده باشد.


