یکی از دلایل پنهانی که تیمها سایتهای ساده را هم به اپلیکیشن تکصفحهای تبدیل میکردند، این بود: «نمیخواهیم صفحه سفید بزند». هزینهی این تصمیم معمولاً چند صد کیلوبایت جاوااسکریپت، روتر سفارشی، مدیریت state و کلی باگ عجیب در دکمهی Back بود. View Transitions API این دلیل را از بین میبرد.
ایده در یک جمله
مرورگر از وضعیت فعلی صفحه یک عکس میگیرد، تغییر DOM را اعمال میکند، از وضعیت جدید هم عکس میگیرد و بین این دو انیمیشن میسازد. شما فقط میگویید کدام عناصر «همان عنصر» هستند و مرورگر مسیر حرکت را حساب میکند.
حالت تکصفحهای
سادهترین شکلش این است که تغییر state را داخل فراخوانی document.startViewTransition() بگذارید. هر چیزی که داخل آن تابع عوض شود، با گذار نرم نمایش داده میشود. برای اینکه عنصری از حالت قبل به حالت بعد «پرواز» کند، به هر دو نسخهاش یک view-transition-name یکسان بدهید — مثلاً تصویر بندانگشتی مقاله که به کاور صفحهی مقاله تبدیل میشود.

حالت چندصفحهای؛ همان چیزی که منتظرش بودیم
نسخهی چندصفحهای اجازه میدهد بین دو ناوبری کامل — یعنی دو درخواست واقعی به سرور — هم گذار داشته باشید. برای یک بلاگ، یک فروشگاه یا هر سایت سروررندر شدهای، این یعنی تجربهی نرم بدون یک خط روتر سمت کلاینت. فعالسازیاش با یک قاعدهی CSS در هر دو صفحه انجام میشود، نه با کتابخانه.
نکتهی مهم: این قابلیت وقتی خوب کار میکند که پاسخ سرور سریع باشد. اگر صفحهی مقصد یک ثانیه طول بکشد، انیمیشن فقط انتظار را بیشتر جلوه میدهد. یعنی View Transitions جایگزین بهینهسازی سرعت نیست، مکمل آن است.
استایل دادن به خود گذار
گروهی از شبهعناصر مثل ::view-transition-old و ::view-transition-new در اختیارتان است تا مدت، شتاب و نوع انیمیشن را تغییر دهید. شبهکلاس :active-view-transition هم که اوایل امسال به Baseline رسید، اجازه میدهد ریشهی سند را دقیقاً در زمانی که گذار در جریان است هدف بگیرید — مثلاً برای غیرفعال کردن موقت یک افکت سنگین.
دسترسپذیری را فراموش نکنید
هر انیمیشنی باید به prefers-reduced-motion احترام بگذارد. برای کاربری که حرکت اضافه اذیتش میکند، گذار را به یک محو شدن بسیار کوتاه یا هیچ تبدیل کنید. این دو خط CSS است و تفاوت بین «باحال» و «غیرقابل استفاده» را میسازد.
کِی استفاده نکنیم
اگر بین دو صفحه هیچ عنصر مشترکی وجود ندارد، گذار فقط تأخیر اضافه میکند. بهترین کاربرد جایی است که رابطهی بصری روشنی هست: فهرست به جزئیات، گالری به تصویر بزرگ، سبد خرید به تسویه. در بقیهی موارد، یک محو شدن ۱۵۰ میلیثانیهای کافی است.


